[ตอนที่ 16]
ฉันก็อยากบอกนายแบบนั้น
ฉันเสียใจมาตลอด
ที่ไม่มีโอกาสได้บอก
นายไม่รู้หรอก ว่าฉันอยากบอกแค่ไหน
ว่าฉันรักนาย
นายจำอะไรได้อีก
มีอะไรที่นายจำได้อีกไหม
มี
ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่โรงเรียน
โดนครูทำโทษ
วันแรกที่ย้ายมาที่นี่
ฉันลงรถเมล์คนละป้ายกับเธอ
จำตอนที่ไปเขากับทุกคนได้
นายจำเพื่อนเราได้แล้วเหรอ
ยองกุก จินซุก แชรินน่ะเหรอ
ใช่
จำได้ว่าฉันใจร้าย
ทำให้เธอเจ็บปวดมาก
จำดาวเหนือได้ด้วย
ยูจิน
ฉันรู้แล้วว่าทำไม เธอถึงตั้งชื่อบริษัท
ว่าโพลาริส
นี่ เราต้องทำไงบ้างนะ
ฉันเริ่มประหม่าแล้ว
เดี๋ยวคังมิฮีจะมาถึงแล้ว
จริงสินะที่นายชอบเธอมานานแล้ว
จริงสิ คิดว่าฉันล้อเล่นเหรอ
รักแรกมันจะคงอยู่ตลอดไป
คุณคิมคะ
มีคนมาหาค่ะ
ฉันคิดว่าฉันมาคืนเอง
มันคงดีกว่า ให้ยูจินเอามาคืน
เป็นสินสมรสจากพ่อแม่นาย
แล้วก็เงินที่นายให้ฉัน ไว้เตรียมงานแต่ง
คุณเสียแรงเสียเวลา ไปเยอะกับงานแต่ง
ผมขอโทษครับ
ที่เรื่องกลายเป็นแบบนี้
นายก็เสียใจไม่ใช่เหรอ
ผมไม่เป็นไรครับ
ขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ ซางฮยอก
นายเป็นเหมือนลูกชายของฉัน
ไม่เป็นไรครับ
ผมต่างหากต้องขอโทษ
ความจริง
ผมอยากทำให้ยูจินมีความสุข
อยากดูแลคุณด้วย
แล้วก็มีลูกที่คอยดูแลผมกับยูจิน
ผม...
อยากทำให้เธอมีความสุขจริงๆ
ขอโทษครับ
พรุ่งนี้กลับโซลกันนะ
รีบกลับแล้วรีบไปโรงพยาบาลกัน
หมอบอกว่า ถ้านายเริ่มกลับมาจำได้
นายก็จะฟื้นตัวเร็วมาก
ไปโรงพยาบาลกัน
ไปเอาความทรงจำนาย กลับมาให้หมด
แล้วถ้า
ฉันจำเรื่องแย่ๆ ขึ้นมาได้ล่ะ
ไม่มีเรื่องแย่ๆ หรอก
ต่อจากนี้ไป
จะต้องไม่มีเรื่องแย่ๆ
นายคงยุ่ง ไม่ต้องส่งฉันหรอก
ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวส่งคุณแล้วผมค่อยไป
- ไปเถอะครับ - ขอบใจจ้ะ
ไม่เจอกันนานนะ
ใช่ นานมาก
ฉันรู้ข่าวเรื่องฮยอนซูแล้ว
งั้นเหรอ
ฉันก็ได้อ่านข่าวเธอบ้าง
ในหนังสือพิมพ์
ซางฮยอก ฉันไปก่อนนะ ไปทำงานเถอะ
ครับ โชคดีครับ
รู้จักเธอได้ไงเหรอ
เธอเป็น
แม่ของเพื่อนผมน่ะครับ
รู้จักยูจินใช่ไหมครับ
จองยูจิน
จองยูจินเหรอ
เธอเป็นแม่ยูจินเหรอ
ครับ
เธอให้ถุงมือฉัน
ที่นี่ใช่ไหม
นายเข้าไปในบ้านด้วย
จริงเหรอ
มากินข้าวเย็น
นั่นสิ
จริงด้วย
แล้วทำไมจู่ๆ ฉันถึงวิ่งออกมาจากบ้านล่ะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ไม่รู้สิ ฉันตั้งโต๊ะอยู่
แล้วอยู่ๆ นายก็หายไปเลย
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอนาย
ทำไมถึงหายไปแบบนั้นล่ะ
จำไม่ได้เหรอ
ยูจิน
แม่คะ
มาทำอะไรที่นี่ลูก
ไม่มีอะไรค่ะ หนูแค่จะมาค้างคืนหนึ่ง
สวัสดีครับ
สบายดีไหมครับ
ดีจ้ะ ขอบใจนะ ดีขึ้นแล้วใช่ไหม
ครับ ขอบคุณครับ
อากาศเย็นนะครับ เข้าบ้านเถอะ
พาแม่เข้าบ้านดีกว่า
พรุ่งนี้เจอกันนะ
โอเค ไปค่ะ
จุนซางน่ะ
จำได้ทุกเรื่องเลยหรือเปล่า
จำได้เกือบหมดนะคะ
แต่ก็ยกเว้นบางเรื่อง
เขาจำหนูกับเพื่อนได้
ก็ยังดี
แม่รู้ว่ามันหนักสำหรับเขา
หนักกันทั้งคู่
ทั้งคนที่จำอะไรไม่ค่อยได้
และคนที่จำได้ขึ้นใจ
หนูทิ้งจุนซาง
ไม่สิ หนูทิ้งมินฮยองไปไม่ได้
หนูรอเขามาสิบปี
รู้จักยูจินใช่ไหมครับ
เขาเป็นแม่ของยูจิน
ฮัลโหล
อยู่ไหนลูก
อยู่ชุนชอนครับ
ลูกยังไม่ค่อยดีเลย ไปที่นั่นทำไม
ผมมาหาของน่ะครับ
แม่มีอะไรเหรอ
ลูกจะกลับมาพรุ่งนี้ใช่ไหม
ทำไมเหรอครับ
เอ้อใช่
แม่ไปญี่ปุ่นพรุ่งนี้นี่นา
ผมไปถึงก่อนแม่ไปแน่ครับ
โอเค
แม่มีเรื่องจะคุยด้วย ถึงแล้วรีบโทรมานะ
รอนานไหม
นานสิ
ยูจิน
เธอไปโรงเรียนสายตลอด
- แก้ไม่หายสักทีนะ - ว่าไงนะ
คงร่นเวลามากกว่านี้ ไม่ได้แล้วครับ
- เหรอ - ครับ
- แต่พยายามให้หน่อยนะ - ได้ครับ
- เอ้อ แล้วจุนซางโทรมาหรือยัง - ยังครับ
นั่นไงมาแล้ว
แม่ครับ
รถติดมากเลย
กระเป๋าอยู่ไหนครับ
ไงจ้ะ ไม่เจอกันนาน
ค่ะ สบายดีนะคะ
เธอเหมือนพ่อมากเลยนะ
อะไรนะคะ
เอ่อ ฉันหมายถึง
เธอเหมือนพ่อหรือเปล่า
ค่ะ หลายคนบอกว่าหนูเหมือนพ่อ
ไปเถอะครับแม่
จ้ะ ไปกัน
เดี๋ยวถึงแล้วแม่โทรหานะ
แม่ครับ
แม่มีเรื่องจะคุยกับผมนี่ เรื่องอะไรเหรอ
ไว้แม่กลับมาค่อยคุยนะ
เดินทางปลอดภัยนะคะ
อันนี้สถานะล่าสุด
เราคงต้องคุยกันอีกที
ฉันว่าเราน่าจะขนขึ้นเครื่องได้ คงไม่เป็นไร
ดูแลดีๆ ละกันนะ
ไม่มีปัญหา
ทำไมจิ๊กซอว์เป็นงี้ล่ะ
อะไรกัน
นายแกะออก แล้วจะต่อใหม่เหรอ
ฉันล่ะเพลียกับนายจริงๆ
ฉันไปก่อนล่ะ
พรุ่งนี้นายไม่ได้ไป สกีรีสอร์ตใช่ไหม
คงไม่ล่ะ
ดีแล้ว
มื้อเย็นทำตัวว่างๆ ไว้นะ
ทำไม มีอะไรเหรอ
พรุ่งนี้มากินข้าวเย็นที่บ้านฉันกัน
เลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ว่างั้น
ไม่ใช่หรอก แค่อยากให้มาด้วยกัน
โอเค ได้
เลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ก็มา
เหลือแค่งานแต่งสินะ
จะลองเปลี่ยนแผนดูก็ได้นะ ถ้าต้องการ
ถือเป็นการซ้อมล่ะสิท่า
ไม่เลวนี่
ซ้อมงั้นเหรอ
จุนซาง
เหม่ออะไรอยู่
ฉันเรียกไม่ได้ยินเลยนะ
เปล่าหรอก
นี่ กินไม่หมดหรอก
เอานิดเดียวพอ
หมดน่า ไม่ต้องห่วง
เอามา เดี๋ยวฉันทำเอง
ทำด้วยกันสิ
เหมือนคู่แต่งงานเลย
อะไรนะ
ฉันบอกว่า เหมือนเราแต่งงานกันแล้ว
ได้อยู่กับเธอที่นี่
ฉันว่านะ เราน่าจะโทรเรียกเพื่อนมา
แล้วอวดบ้านใหม่หน่อย
นายจะกินหมดนี่จริงเหรอ
มันคงเน่าก่อน แล้วก็ต้องโยนทิ้ง
ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่ ถ้าเกิดมันเน่าขึ้นมา
นี่มันสำหรับพรุ่งนี้
- พรุ่งนี้นายจะกินหมดนี่เหรอ - ใช่
พรุ่งนี้วันเกิดฉัน
ว่าไงนะ
พรุ่งนี้วันเกิดฉัน
จุนซาง
ตกใจอะไรเล่า
ฟาดให้เกลี้ยงเลยพรุ่งนี้
เราไม่ได้ฉลองวันเกิดกัน มาสิบปีแล้ว
พรุ่งนี้เราจะจัดกันให้หนำเลย
ฉันชวนคุณคิมมาด้วย
เธอจะช่วยฉันทำอาหารใช่ไหม
นายอยากชวน เพื่อนเรามาด้วยใช่ไหม
ถึงได้ซื้อของมาเยอะขนาดนี้
ไม่ใช่หรอก
ซางฮยอกเลือกเพลง เพราะจริงๆ เนอะ
ฉันบังเอิญได้ฟังเพลงรายการเขา แล้วก็เลยฟังมาเรื่อยๆ
เก็บของดีกว่า
ซางฮยอก
มาทำอะไรที่นี่
ไหวไหมเพื่อน
นายกินอิ่ม
นอนหลับใช่ไหม
ไม่ได้ขาดงาน
หรืออะไรใช่ไหม
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีแล้ว
ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อว่ายังอยู่ได้
หรือฉันอาจจะไม่เชื่อว่าเป็นจริง
ไม่รู้สิ
ไม่ว่าเธอจะอยู่ข้างฉันหรือไม่
เราก็อยู่ข้างกันตลอด
แม้ว่าเราห่างกัน
ตอนฉันเป็นทหาร
เราห่างกันหกเดือน
การที่ไม่ได้เจอเธอไม่กี่วัน
ไม่ได้ทำให้ฉัน รู้สึกว่าเราห่างกันเลย
แต่ว่า...
ฉันว่าฉันคิดถึงเธอมากๆ
คิดถึงเธอจริงๆ
ฉันเจอคนหนึ่งเหมือนยูจิน
เลยวิ่งเข้าไปหา
ตลกไหมล่ะ
นี่นาย
ยูจินน่ะ
เคยคิดว่าเห็นจุนซาง
เลยวิ่งตามเขาไป
เธอคงรู้สึกแบบนี้สินะ
แต่เธอคงเจ็บปวด
มากกว่าฉันตอนนี้แน่ๆ
จริงไหม
ฉัน
มีหลายสิ่งที่อยากทำกับเธอ
แต่ไม่ได้ทำสักอย่าง
เวลาจะช่วยนายเอง
นานแค่ไหนล่ะ
ต้องใช้เวลาแค่ไหน
หรือต้องนานเท่ากับเวลา ที่ฉันอยู่กับยูจินน่ะเหรอ
ฉันถึงจะลืมเธอได้
ฉันรู้ว่ามันงี่เง่ามาก
ที่จะพูดแบบนี้
แต่ฉันอิจฉาจุนซางจริงๆ
ฉันไม่รู้รสเลย ไม่มีรสชาติ
ง่วงชะมัด
ช่วงนี้งานเยอะเหรอ
เห็นเธอเลิกงานดึกทุกวัน
อย่าพูดถึงเลย
หมู่นี้แชรินเอาแต่ง่วนกับงาน
ไม่มีวันไหนผ่านไป โดยที่เธอไม่วีนสักวัน
ทำเอาลูกน้องกลัวกันหมด
ฉันเข้าใจนะว่าเธอเศร้า เรื่องจุนซางแค่ไหน แต่ว่า...
แชรินน่ะ
มีชีวิตแบบนั้นสินะ
ยูจิน
ฉันพูดเพราะมีแค่เรานะ
แต่เราจะต้องทำตัวแปลกแบบนี้ ไปถึงเมื่อไรกัน
ยอมรับว่าวันนั้น ยองกุกก็พูดเกินไป
แต่ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ
แล้วก็
ไม่ชอบเลยที่เธอกับจุนซาง ทำตัวเหมือนทำอะไรผิด
โถ่ จินซุก
จุนซางน่ะ
จำพวกเธอได้แล้วนะ
จริงเหรอ
พอเขาเจอเหตุการณ์แบบเดิมๆ
หรือเห็นอะไร ที่ไปกระตุ้นความทรงจำ
ความทรงจำของเขา
ก็กลับมาทีละนิด
เขาจำพวกเธอได้แล้ว
ยูจิน เรานัดรวมกันเถอะ
ถึงจะทะเลาะกันบ้างก็เถอะ
นัดมาเจอกัน จะได้รู้ไปเลย
- จินซุก - เอาน่า
เอ้อ ฉันกับยองกุก
จะนัดเวลาและที่ให้เอง
ยองกุกดูรู้สึกผิดต่อเธอ และจุนซางเรื่องคราวที่แล้วมาก
มันก็ไม่จำเป็นอยู่ดี
ฉันเชื่อว่า
แชรินกับซางฮยอกคงรู้สึกไม่ดี
ฉันไม่อยากทำให้พวกเขารู้สึกแย่
ยูจิน
ไว้เราค่อยนัดกันทีหลังดีกว่า
เอาไว้ก่อน
ให้เวลาผ่านไปสักพัก
จินซุก
คืนนี้ไปที่บ้านจุนซางด้วยกันไหม
เอ๊ะ มีอะไรเหรอ
วันนี้น่ะ
วันเกิดจุนซาง
ตะเข็บก็เย็บไม่เรียบร้อย
กระดุมก็ติดเบี้ยว
เย็บดีๆ ไม่เป็นเหรอ
ฮัลโหล
ยองกุกเหรอ
ใช่ ฉันเอง
เธอเลิกงานยัง
วันนี้นายทำอะไรไหม จะไปไหม
ไปไหนล่ะ
ที่ฉันบอกไง วันนี้วันเกิดจุนซาง
ฉันบอกยูจินว่าจะพาทุกคนไปด้วย
ลืมได้ไงเนี่ย
ถ้ายูจินรู้เข้าคงเสียใจแน่
ถ้าไปฉันคงอึดอัด แต่ถ้าไม่ไปก็อึดอัดอีก
นึกไว้สิ ว่าคราวก่อนนายทำอะไรไว้
เอ้อ ได้บอกซางฮยอกหรือเปล่า
บ้า จะบอกได้ไง
แต่เราปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้นะ
งั้นฉันจะบอกแชริน แล้วก็ซางฮยอกด้วย
นายต้องมาให้ได้นะ เข้าใจไหม
แล้วเจอกัน
แชริน
ไปสิ
รีบไปก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
ฮัลโหล
ว่าไงยองกุก
วันเกิดจุนซางเหรอ
ไม่แน่ใจ
คืนนี้มีอัดรายการน่ะ
ขอคิดดูก่อน
โอเค
เธอว่าเยอะไปไหม
เอาน่า จินซุกอาจจะมา
จินซุกเหรอ
ใช่ แต่คนอื่นดูยุ่งๆ
เธอกำลังมา เป็นตัวแทนของเพื่อนๆ
ฉันว่าเราเตรียมอาหารเยอะไป เนอะ
ถึงไม่มีใครมา ฉันก็กินหมด
ไม่ต้องห่วง
จุนซาง
สุขสันต์วันเกิดนะ
ขอบคุณนะ
ซางฮยอก
เป็นไงบ้าง
สุขสันต์วันเกิดนะจุนซาง
เข้ามาสิ
เอากาแฟหน่อยไหม
เดี๋ยวฉันไปชงให้
ฉันชงเอง
ไม่ต้อง นั่งเถอะ ฉันเอง
เธอดูสดใสนะ
นายเป็นไงบ้าง
ได้ยินว่าทำรายการใหม่เหรอ
เธอรู้ได้ไง
จุนซางน่ะ ชอบรายการของนาย
จริงเหรอ
ใช่ ฉันทำรายการใหม่
เธอรู้จักคุณยูใช่ไหม
ทำงานกับเขาสนุกมากเลย
นายผอมลงนะ
มิน่า ทำไมสาวๆ ที่ทำงานทักว่าฉันหล่อขึ้น
นายขี้เกียจ
เลยเอาแต่กินอาหารสำเร็จรูปสินะ
ใช่เลยยูจิน
เธอก็ยังบ่นฉันทุกทีเลยนะ
ยูจิน
เธอมีความสุขใช่ไหม
ฉันไม่เคยเห็นยูจินมีความสุข มากขนาดนี้มาก่อน
ฉันดีใจนะ
ดูแลเธอดีๆ ล่ะ
อย่าทำเธอร้องไห้
อย่าทำเธอเจ็บ
แล้วก็ สุขสันต์วันเกิดนะจุนซาง
ขอบคุณมากซางฮยอก
ไปก่อนนะ
อีกอย่าง
รายการของฉัน ไปสัมภาษณ์แม่นายมา
เธอสุดยอดมาก
จริงเหรอ
เธอเป็นเพื่อน กับพ่อฉันสมัยเรียนด้วย
ไม่บังเอิญเหรอ เหมือนนายกับฉันไง
ไปล่ะ
♪ ฉันฝันทุกคืน ♪
ยองกุก
- ขอบคุณมาก - สบายมาก
♪ แต่เธอ ♪
♪ ไม่เปิดใจให้ฉันเข้าไปเลย ♪
♪ เธอเป็นรักเดียวของฉัน ♪
♪ ฉันจะรอจนกว่าเธอจะมา ♪
♪ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้ง ♪
สุขสันต์วันเกิด
♪ ให้โอกาสฉัน ♪
♪ ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ ♪
♪ กลับมารักฉันไม่ได้แล้วเหรอ ♪
♪ เธอเป็นรักเดียวของฉัน ♪
ฉันว่าฉันต้องไปแล้ว
ขอบคุณมากสำหรับมื้อนี้
ใช่ วิเศษมากเลย
- ยูจิน ฉันไปก่อนนะ - ไปละ โชคดีนะ
ไปดื่มกันต่อดีกว่า
เราเนี่ยนะ
ใช่ เราเนี่ยแหละ
ไปรถฉันนะวันนี้
วันนี้ขอบคุณมากนะ
ที่ทำให้ฉันได้เจอเพื่อน
ฉันไม่ได้ เป็นคนตามหาให้สักหน่อย
พวกเขามาหานายเองต่างหาก
จริงด้วย
ตอนนี้เหลืออีกหนึ่ง
มีเพื่อนอีกคนหนึ่งที่นายต้องไปหา
แชรินไง
ว่านายสบายดีไหม
และทำอะไรในวันเกิด เธอคงอยากรู้แหละ
โอเค
บ๊ายบาย
มินฮยอง
นึกว่าเธอจะไม่อยู่ซะแล้ว
แต่เธอก็อยู่
ควรจะไป ฉลองวันเกิดกับยูจินสิ
มาที่นี่ทำไมล่ะ
ฉันทำผิดกับเธอไว้มาก
ทั้งในนามจุนซางและมินฮยอง
แล้ว
จะมาบอกว่าเสียใจเหรอ
ใช่ ฉันเสียใจ
ถ้านายเสียใจ
ก็กลับมาหาฉันสิ
ถ้านายรู้สึกผิด กลับมาหาฉันสิมินฮยอง
ฉันลืมเรื่องจุนซางไปแล้ว แต่ไม่เคยลืมเรื่องมินฮยอง
จุนซางชอบยูจิน แต่มินฮยองไม่ใช่
มินฮยองชอบฉัน
แชริน
มินฮยอง คิดดูใหม่สิ
มินฮยองชอบฉันไม่ใช่เหรอ
คิดดีๆ สิ กลับไป เป็นเหมือนเดิมนะ มินฮยอง
เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
อย่าทำแบบนี้เลยแชริน
แล้วนายมาที่นี่ทำไม
มาหาฉันที่นี่ทำไม
ยูจินบอกให้มาเหรอ
ยูจินบอกให้สงสารฉันเหรอ
ฉันมาเพื่อมาหาเพื่อน
เพื่อนที่ชื่อโอแชริน
เพื่อนงั้นเหรอ
ฉันไม่ต้องการเพื่อนที่ชื่อคังจุนซาง
มินฮยองคือคนเดียวที่ฉันต้องการ
ดูเหมือนว่าฉันจะมาเร็วไป
ขอโทษนะแชริน
ฉันจะทำให้นาย กลับมาหาฉันให้ได้
คอยดู
นายจะต้องกลับมาหาฉัน
อย่ามัวแต่เขี่ยสิ
อร่อยจัง
ฉันลองคิดๆ ดูนะ
ถ้าสิบปีที่แล้ว ฉันไม่ได้ย้ายมาชุนชอน
ยังอยู่ที่โซลเหมือนเดิม
ทุกคนคงไม่ต้องเจ็บปวด
แต่พอมาคิดอีกที ก็เป็นเรื่องดีที่ไม่อยู่โซลต่อ
ไม่งั้นฉันคงไม่ได้เจอเธอ
ไม่รู้ทำไมฉันถึงย้ายไปชุนชอน แต่ฉันก็ได้เจอเธอ
นายจำไม่ได้เหรอว่า ทำไมถึงย้ายไปชุนชอน
ใช่ จำไม่ได้
ฉันจำได้นะ
นายบอกว่า นายมาหาพ่อ
จริงเหรอ
จริงสิ
ฉันเคยสงสัยเรื่องพ่อ
พ่อ พ่อ
เป็นคำที่ฉันไม่คุ้นเคยเลย
แล้วแม่นายไม่ได้เล่า เรื่องพ่อให้ฟังเหรอ
ฉันไม่ค่อยอยากถามน่ะ เหมือนเขาจะเสียไปแล้ว
งั้นเหรอ
กินเยอะๆ สิ
นายกินหมดชามฉันถึงจะไป
โอเค
อร่อยมาก
นายบอกว่า นายมาหาพ่อ
มีผู้ชายคนหนึ่งที่แม่รักมาก
เขาทิ้งแม่ไป เขาลืมแม่
แล้วเขาก็เสียชีวิต
เขาตายแล้ว
เธอจะไปเรียนต่อนอกเหมือนกัน
ทางครอบครัวก็ดี เหมาะกับลูกนะ
ลองไปเจอกันหน่อยสิ
ตอนนี้ผมยังไม่อยาก เดตกับใครครับ
ไม่ได้
แม่ทนไม่ไหวแล้ว ที่เห็นลูกเมากลับมาทุกวัน
แถมลืมยูจินไม่ได้
ลืมไปเถอะลูก หาคนใหม่ดีกว่า แล้วก็แต่งงานเลย
แม่ครับ
ถ้าลูกไม่ชอบให้แม่แนะนำใครให้ ก็ลองเปิดใจให้คนอื่นบ้างสิ
ผมดูแลตัวเองได้ครับ
อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยแม่
ซางฮยอก แค่ไปเจอมันไม่เสียหายนะลูก
ลองไปเจอครั้งหนึ่งสิ
ขอโทษครับแม่
ผมจะทำเป็นไม่ได้ยิน ที่แม่พูดแล้วกัน
ซางฮยอก
ซางฮยอก ซางฮยอก
ให้ตายเถอะ
อย่าเสียเวลาเลย
คุณไม่รู้จักลูกชายตัวเองเหรอ
คุณคะ
คุณไม่เสียใจแทนลูกบ้างเหรอ
ฉันเจ็บทุกครั้งที่เห็นเขาเศร้า
ให้ตัวเขาเลือกเองเถอะ
ไม่มีประโยชน์หรอก
ให้ตายสิ
ครับ พ่อ
คุยได้ไหมลูก
ได้ครับ นั่งก่อน
ซางฮยอก เสียใจใช่ไหมลูก
พ่อเข้าใจ
ลูกไม่ต้องบอก
พ่อก็รู้ว่ามันเสียใจ ที่ต้องปล่อยคนที่เรารักไป
พ่อครับ
ผมไม่เชื่อเรื่องพรหมลิขิต แต่เหมือนมันจะมีจริง
พ่อรู้จักมินฮยองใช่ไหมครับ
คนที่เหมือนจุนซาง
สุดท้ายแล้ว
กลายเป็นว่าเขาคือจุนซาง
เราทุกคนคิดว่าเขาตายแล้ว
แต่จริงๆ แล้วเขาความจำเสื่อม
- จุนซางกับยูจิน... - แปลว่า
จุนซางยังอยู่เหรอ
พ่อหนุ่มคนนั้น มินฮยอง ที่เจอที่สกีรีสอร์ตน่ะเหรอ
ครับ เขาคือจุนซาง
พ่อรู้ใช่ไหมครับ ว่าคังมิฮีคือแม่เขา
สองสามวันก่อน ผมก็คุยเรื่องนี้กับจุนซาง
บังเอิญมากเลยนะครับ
พ่อครับ
เป็นไรหรือเปล่าครับ
เปล่า ไม่เป็นไร
ลูกคงเหนื่อย พักเถอะ
คุณคังมิฮี ยังไม่กลับจากญี่ปุ่นครับ
จะกลับวันมะรืน
พอดีผมมีเรื่องด่วน
มีวิธีจะติดต่อเธอได้ไหมครับ
- ลองไปฝึกดูนะคะ โอเคไหม - โอเค ขอบคุณครับ
คุณครับ มีสายจากเกาหลีครับ
- ใครเหรอคะ - เขาบอกแค่ว่าสายด่วนครับ
สักครู่นะคะ
โอเคครับ
ฮัลโหล
โทรมาหาฉันถึงนี่มีอะไรเหรอ
ลูกชายคุณ
จริงๆ แล้วคือจุนซาง
ทำไมต้องปิดบังด้วย
ก็มันไม่มีเหตุผล ที่ฉันต้องบอกคุณ
เป็นเพราะว่า เขาคือลูกผม
คุณถึงไม่บอกผมใช่ไหม
คุณพูดอะไร
เขาคือ
ลูกผมใช่ไหม
เปล่า ไม่ใช่ลูกคุณ ไม่เกี่ยวกับคุณเลย
ถ้างั้น เขาเป็นลูกใคร
ลูกใครล่ะ
ฉันไม่จำเป็นต้องบอกคุณ
ฉันยุ่งอยู่ แค่นี้นะ
มาหาแม่ผมเหรอครับ
ผมรู้จากซางฮยอก
ว่าคุณเป็นเพื่อน กับแม่ผมสมัยเรียน
นายคือ จุนซางจริงๆ เหรอ
ครับ ผมจุนซาง
เป็นไปได้ไงกัน
ผมอยากเจอคุณอยู่พอดี
อยากถามอะไรคุณหน่อย
ถามอะไรเหรอ
ตอนนั้นที่เราเจอกันที่สกีรีสอร์ต คุณบอกว่าผมไปหาคุณที่แล็บ
ใช่ๆ
ตอนนั้นผมได้ถามถึง เรื่องพ่อผมหรือเปล่าครับ
- พ่อนายเหรอ - ครับ พ่อผม
เพราะคุณสนิทกับแม่ผม
ผมเลยคิดว่า ผมน่าจะไปถามคุณเรื่องพ่อ
คุณรู้ไหมครับ ว่าพ่อผมคือใคร
ฉันไม่แน่ใจ น่าจะเป็นคนที่ฉันรู้จัก
ไม่รู้จักสินะครับ
นายอยากรู้เรื่องพ่อเหรอ
นิดหนึ่งครับ
ผมรู้ว่ามันตลก ที่ผมเพิ่งจะมาอยากรู้
แล้วแม่นาย ไม่เคยบอกเหรอ ว่าพ่อนายคือใคร
ครับ ผมเคยถามครั้งหนึ่ง แต่แม่ดูไม่อยากตอบ
เหมือนว่าพ่อจะเสียแล้ว
มาตามหาเขาตอนนี้ ก็คงไม่มีประโยชน์
เขาตายแล้วเหรอ
ครับ แม่บอกอย่างนั้น
ฮยอนซูตายแล้วเหรอ
แปลว่าพ่อนายตายแล้วงั้นเหรอ
พอจะรู้แล้วเหรอครับว่าใคร
เปล่า
ฉันมั่นใจว่าต้องเป็นคนที่ฉันรู้จัก แต่ไม่รู้จริงๆ ว่าใคร
เหรอครับ
ฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะพูดไหม
แต่ถ้าแม่นายไม่บอก ก็ไม่ต้องหาคำตอบหรอก
แม่นายจะเจ็บปวดเปล่าๆ
ฉันเชื่อว่าเธอจะบอกเอง เมื่อถึงเวลาที่สมควร
ครับ
ถ้าแม่นายไม่บอก ก็ไม่ต้องหาคำตอบหรอก
แม่นายจะเจ็บปวดเปล่าๆ
มาแล้วก็ไปอย่างกับสายฟ้า
ไม่ต้องขำเลย
นายเครียดเรื่องงานบ้างไหมเนี่ยฮะ
ฉันขอโทษ
ฉันรู้ว่าหมู่นี้นายอารมณ์แปรปรวน
แต่ขอถามอะไรหน่อยเถอะ
ฉันแค่ไม่เข้าใจ
นายได้ความจำคืน คนรักก็ได้คืนแล้ว
แล้วนายยังจะหาอะไรอีกเหรอ
พ่อฉัน
อะไรนะ
ฉันก็ผ่านวัยรุ่นมาแล้ว
แต่ทำไมฉันถึงเพิ่งมาสงสัยเรื่องพ่อ
มันรู้สึกเหมือนว่ามีอะไรติดค้างอยู่
ให้ฉันรักษาให้ เอาไหม
เมื่อไรที่นายเป็นพ่อคน นายจะหายเอง
มันเป็นเพราะว่า นายอยากแต่งงานแล้ว
- นี่ - โอเค
ลืมที่ฉันพูดซะ
แล้วการตามหาพ่อ มันขัดกับภาพลีมินฮยองจริงๆ
ยูจินโทรมาหลายสายด้วย
มีโทรศัพท์ทำไมไม่รู้จักพก
เธอเป็นห่วงนาย รีบโทรกลับเลย
ฮยอนซู
ลูกชายคุณแวะมาที่ออฟฟิศ
แล้วบอกว่าถึงแล้ว ให้รีบโทรหาเขาครับ
ต้องไปโรงแรมไหมครับ
ไม่ต้อง ไปชุนชอนเลย
ไปชุนชอนครับ
- อะไรกัน - นายหายไปไหนมา
ไม่รับโทรศัพท์ ไม่อยู่ออฟฟิศ
รู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหน
ฉันถึงมานี่ไง
แล้วนายไปไหนมา
ไปเดินเล่นกัน
ขำอะไรเหรอ
จู่ๆ ก็คิดถึงพ่อกับแม่
ตอนเขาเดตกันก็แบบเนี้ย
เขาเดินเล่นกันแบบนี้เหรอ
พวกเขาไม่มีตังค์
แต่อยากอยู่ด้วยกันนานๆ เลยเอาแต่เดินเล่น แล้วก็เดินเล่น
ถ้าคำนวณระยะทางที่เขาเดินกัน
ฉันมั่นใจว่า มากกว่ารอบโลกสิบเท่าอีก
พ่อเธอเป็นคนอย่างไรเหรอ
พ่อใจดีและอ่อนโยน
เหมือนนาย
ใจดีและอ่อนโยนเหรอ
ฉันจำวันแรกที่หิมะตก ตอนฉันสิบเอ็ดขวบได้
ตอนนั้นเช้ามืด
เราเดินบนหิมะกัน
ฮีจินขี่หลังแม่ ส่วนฉันขี่หลังพ่อ
ตอนนั้นฉันเพิ่งรู้ ว่าหลังของพ่อกว้าง
และอบอุ่นแค่ไหน
นั่นคือพ่อ ในความทรงจำของเธอสินะ
เป็นเพราะพ่อของนายใช่ไหม
หลายวันมานี้นายถึงดูเครียดๆ
ใช่ไหมล่ะ
เปล่า ไม่ใช่หรอก
จะเครียดทำไมล่ะ มีเธออยู่ข้างๆ ทั้งคน
เพราะจังเนอะ
ไปดูกันไหม
- ทำอะไรน่ะ - เปล่านี่
รับครับ
รับค่ะ
สัญญาไหม ว่าจะรักและเคารพซึ่งกันและกัน
ตราบเท่าชีวิตจะหาไม่
ครับ ผมสัญญา
ค่ะ ฉันสัญญา
และจะดูแลบุตรที่พระเจ้ามอบให้
แล้วสอนบุตรตามคำสอน และหลักของโบสถ์
ทำได้หรือไม่
เราจะมีลูกเยอะๆ เท่าที่พระเจ้าให้เลย
เลิกพูดเล่นได้แล้ว
โอเคๆ ครับ ทำได้
ค่ะ ทำได้
พวกคุณให้คำมั่นสัญญา เป็นสามีภรรยากันแล้ว
จับมือกันไว้
พวกคุณทั้งสองยืนจับมือกัน อยู่ในโบสถ์อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
ฉันว่าพวกเขาจะแต่งงานกันพรุ่งนี้
ทั้งยามสุขหรือทุกข์
น่าอิจฉาจัง
ผมคิมเพโดร ยอมรับเธอเป็นภรรยาครับ
สัญญาว่าจะรักและดูแลเธอ
ไม่ว่าจะยามเจ็บป่วย ยามสุขหรือทุกข์
ฉันฮวางเรจิน่า ยอมรับเขาเป็นสามีค่ะ
สัญญาว่าจะรักและดูแลเขา
ไม่ว่าจะยามเจ็บป่วย ยามสุขหรือทุกข์
โอเค ใช้ได้ เสร็จแล้ว
[ผมยอมรับ () เป็นภรรยา สัญญาว่าจะรักและดูแลเธอ]
[ไม่ว่าจะยามเจ็บป่วย ยามสุขหรือทุกข์]
ยูจิน ทำอะไรเหรอ
ฉันอธิษฐานอยู่
อธิษฐานว่าอะไร
ว่าฉันซาบซึ้งมากวันนี้
แล้วก็ฉันจะได้มา ทำแบบนี้กับนายที่นี่
นายก็ควรอธิษฐานด้วย
อธิษฐานสิ
ฉันอธิษฐานในใจ
มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมรัก
ผมอยากใช้ชีวิตกับเธอ อยากแก่ไปกับเธอ
อยากมีลูก ที่คอยดูแลเธอ และเป็นพ่อของพวกเขา
ผมอยากเป็น มือที่อบอุ่น และขาที่มั่นคงให้พวกเขา
ฉันรักเธอนะ
ใครมาคะ
สวัสดีค่ะ
จริงๆ ไม่ต้องก็ได้นะ
ไม่ได้หรอก
แขกของสามีก็เหมือนแขกของฉัน
- จิบชาตามสบายเลยนะ - ขอบคุณมาก
รู้ไหมว่าฉันมาทำไม
ฉันไม่มั่นใจ
ลูกสาวเธอจองยูจินใช่ไหม
ใช่
แล้วเธอก็รู้จักคังจุนซางใช่ไหม
จุนซาง
คือลูกของฉัน
แต่งงานกับฉันนะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย